30.06.2020

Demontaż rury odpowietrzającej w Czarnobylu

Zdjęcie i wideo

Jak i dlaczego demontaż rury wentylacyjnej drugiej jednostki elektrowni jądrowej w Czarnobylu?

 

W 2013 roku elektrownia jądrowa w Czarnobylu rozpoczęła unikatowe prace związane z demontażem (demontażem) rury wentylacyjnej drugiego etapu elektrowni jądrowej. To chyba najniebezpieczniejsza i najbardziej odpowiedzialna praca w Schronisku, którą wykonano po wybudowaniu w 1986 roku tej konstrukcji ochronnej, która osłaniała zniszczony reaktor 4. bloku. Wyjątkowość tej pracy polega na tym, że VT-2 ma złożoną konstrukcję, powierzchnie elementów VT-2 mają wysoki poziom zanieczyszczenia radiacyjnego, dostęp personelu do konstrukcji VT-2, która znajduje się 75 metrów nad poziomem ziemia, jest dość problematyczna. Podczas usuwania VT-2 szczególną uwagę zwrócono na proces demontażu elementów (pojedynczych bloków rury wentylacyjnej), ponieważ strzałka dźwigu będzie znajdować się nad obiektem niebezpiecznym dla jądra i promieniowania, jakim jest Schronienie.


W związku z tym projekt usunięcia VT-2 można uznać za jeden z najbardziej krytycznych etapów prac wykonywanych w okresie powypadkowym na terenie elektrowni jądrowej w Czarnobylu. Przy okazji warto wspomnieć, że VT-2 jest pewnym symbolem elektrowni atomowej w Czarnobylu, a jego zniknięcie doprowadziło do znaczącej zmiany znanego, ugruntowanego wyglądu obiektu Shelter i całej elektrowni atomowej w Czarnobylu. Schronisko z VT-2 to nieoficjalny symbol, rozpoznawalny znak tragedii w Czarnobylu, znany większości ludzi, zarówno na Ukrainie, jak i za granicą.


Usunięcie VT-2 jest niezbędnym środkiem, który wiąże się z końcem jego żywotności. Żywotność VT-2 wynosi 30 lat i wygasła w 2010 roku. Ponadto lokalizacja VT-2 uniemożliwia instalację Arch. Dlatego rura wentylacyjna musiała zostać usunięta, zanim konieczne będzie zainstalowanie łuku w pozycji wymaganej przez projekt tej nowej konstrukcji ochronnej.

 

VT-2 był przeznaczony do zorganizowanego uwalniania powietrza z systemów wentylacyjnych II etapu elektrowni jądrowej w Czarnobylu (3 i 4 blok energetyczny) oraz przechowywania ciekłych i stałych odpadów radioaktywnych. Po wypadku na 4 bloku i budowie obiektu Shelter rura wentylacyjna zapewniła zorganizowane uwalnianie aerozoli radioaktywnych z 3 bloku elektrowni jądrowej w Czarnobylu i obiektu Shelter. Rura wentylacyjna fazy II w Czarnobylu została zbudowana w 1980 roku. Instalacja rury została przeprowadzona etapami, za pomocą kilku dźwigów zainstalowanych bezpośrednio na różnych wysokościach budowanego bloku jądrowego. Każdy element był dostarczany osobno do określonego znaku, skąd był przenoszony na górne znaki innym dźwigiem zainstalowanym powyżej.

VT-2 znajdował się prawie w epicentrum wybuchu reaktora nr 4 w Czarnobylu w 1986 roku, co doprowadziło do uszkodzenia konstrukcji nośnych VT-2 i intensywnego skażenia elementów VT-2 substancjami radioaktywnymi. Uszkodzeniu uległy niektóre elementy konstrukcji nośnych. Według Ministerstwa Sytuacji Nadzwyczajnych Ukrainy wady VT-2 zostały wykryte po zbadaniu elementów i komponentów tworzących ramę konstrukcji nośnych. Po zbadaniu zidentyfikowano około trzydziestu wad. Specjaliści zwracają uwagę, że takimi wadami były przerwy w elementach konstrukcyjnych, utrata stabilności elementów VT-2 oraz ustalono fakty znacznej korozji niektórych elementów. W 1998 roku wyremontowano konstrukcje wsporcze. Prace remontowe prowadzono przy finansowym wsparciu obcych państw – USA i Kanady.


Podczas organizacji prac naprawczych VT-2 na serwisach odkryto wysoce aktywne źródła (fragmenty zniszczonego reaktora). Aby zapewnić bezpieczeństwo radiacyjne personelu zaangażowanego w prace naprawcze VT-2, te „gorące punkty” zostały osłonięte i pokryte ołowianymi płytami.


Do wykonania usunięcia VT-2 wybrano specjalnego Wykonawcę. W wyniku przetargu wyłoniono Ukrtransbud, z którym zawarto specjalną umowę. Sądząc po stronie internetowej firmy, umowa SIP09-1-003 została podpisana 27 kwietnia 2012 r. „Projektowanie demontażu, nadzór terenowy nad demontażem i demontażem rury wentylacyjnej II etapu elektrowni jądrowej w Czarnobylu”. Usunięcie VT-2 zostało sfinansowane przez Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju.

Usunięcie VT-2 przeprowadzono poprzez pocięcie rury i konstrukcji wsporczych na siedem elementów, które były zdejmowane od góry do dołu w całych blokach. Do cięcia konstrukcji metalowych zwyczajowo używano przecinaka gazowego. Usunięcie odciętych części VT-2 przeprowadzono za pomocą specjalnego dźwigu. Swoją drogą jest to jeden z najpotężniejszych nowoczesnych samojezdnych żurawi gąsienicowych – DEMAG SS-8800-1. Znakomite są również parametry techniczne żurawia DEMAG SS-8800-1 - udźwig 1600 ton. Długość wysięgnika głównego żurawia wynosi 156 metrów, długość wysięgnika dodatkowego 108 m. Sterowanie sterowaniem dźwigiem (monitorowanie ładunku, haka itp.) odbywa się za pomocą systemu kamer.


W momencie usunięcia VT-2 tło promieniowania na strukturach wynosiło około 100 - 300 mR/h. Więcej informacji wizualnych o sytuacji radiacyjnej na strukturach VT-2 przedstawiono na rysunku.


Każda zdemontowana jednostka VT-2 po zdemontowaniu została poddana badaniu radiacyjnemu. Zgodnie z wynikami oceny ustalono, że wszystkie fragmenty VT-2 są pierwiastkami silnie promieniotwórczymi. Dziś legendarna zdemontowana rura składająca się z 3-4 jednostek znajduje się w maszynowni drugiej jednostki.

+
Nie spiesz się, aby zamknąć stronę

Czy na pewno zapoznałeś się ze wszystkimi ofertami i promocjami naszej firmy?