01.06.2018

Miasto Czarnobyl i jego historia

 

     Miasto Czarnobyl, osadzone wzdłuż brzegów rzeki Prypeć, jest administracyjnym i gospodarczym centrum Strefy Wykluczenia. Czarnobyl zasłynął z powodu wypadku w elektrowni atomowej, ale w rzeczywistości ma długą i bogatą historię. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z roku 1193, gdzie w kronice "Lista rosyjskich miast" miasto opisane jest jako centrum handlowe na północy księstwa Kijowskiego.

Zdjęcie i wideo

     Miastem powiatowym został w czasach Wielkiego Księstwa Litewskiego, w 1548 roku, gdy blisko niego książę Semen Friedrich Pronskiy zbudował zamek, przebudowany na początku XVII i przekształcony w potężną twierdzę. W 1596 r. Czarnobyl staje się częścią królestwa polskiego, a z inicjatywy wojewody smoleńskiego Filona Kmita został zamieszkany przez dużą liczbę Żydów w ramach programu kolonizacji miejscowego chłopstwa ortodoksyjnego. W drugiej połowie XVIII wieku stał się jedną z warowni chasydzkich dzięki założycielowi dynastii chasydzkiej w Czarnobylu Menachemu Nahumu Tverskiemu.

 

     W 1793 roku miato było częścią imperium Rosyjskiego, przez co katolicyzm i chasydyzm zaczęły tracić swoje pozycje na rzecz prawosławia, ale według pierwszego spisu powszechnego w 1898 roku z 10.800 mieszkańców Czarnobyla 7200 stanowiły osoby wyznające judaizm. Przed sprzedażą państwa w 1896 roku, miasto było własnością rodu Chodkiewiczów, który pozostawał właścicielem zamku w Czarnobylu do 1910 roku. Seria pogromów antyżydowskich w mieście rozpoczęła się w 1905 roku po opublikowaniu manifestu cesarza Mikołaja II, który miał położyć kres „kłopotów”, rewolucji 1905 roku. Konserwatywna większość ludności nie zaakceptowała tego i zareagowała ponad 690 wybuchami przemocy w południowo-zachodnich prowincjach Imperium. Jednak największe cierpienie dla Czarnobyla przyniosła wojna domowa.

 

     Od września 1917 roku żołnierze powracając z frontów I wojny światowej, zacząłi okradać bogatych członków społeczności żydowskiej miasta, ale prawdziwe zamieszki etniczne wybuchły później, podczas zarządów Atamanu Ilya Strukov, który podczas wojny domowej był prawie dyktatorem powiatu Czarnobylskiego i zdążył walczyć pod sztandarem wszyskich uczestników. Ilya Strukov urodził się w 1896 roku w powiecie Czarnobylskim, a po ukończeniu szkoły pracował jako nauczyciel aż do początku pierwszej wojny światowej. Został wezwany do armii cesarskiej, ale twierdził, że pracował najpierw na królewskim jachcie „Standart”. Trzykrotnie został ranny, a następnie przeniósł się do piechoty. Latem 1917 roku, mimo że wojna wciąż trwała, był w Kijowie na konferencji ukraińskich żołnierzy Frontu Zachodniego. Po rewolucji lutowej, upadku państwa i anarchii już nie wraca na font lecz wybiera ryzykowną karierę buntownika, który zbiera oddział dwóch tysięcy „wolnych Kozaków” i na początku 1918 roku zajmuje Czarnobyl. Po zdobyciu broni miasta Struk staje gospodarzem kilku powiatów i nie uznaje władzy Hetmana Skoropadskiego, uczestniczy w ataku na Kijów na stronie Dyrektorium URL.

 

     W listopadzie kończy się pierwsza wojna światowa, wojska niemieckie wspierające Hetmana opuszczają Ukrainę, a Kijów obejmuje armia Ukraińskiej Republiki Ludowej oraz inne dowódcy, do których dołącza Struk. Jednak w grudniu 1918 r. Dyrektorium wydaje dekret o aresztowaniu Atamana Struka za antysemityzm, rozboje i nieposłuszeństwo rozkazom. Sprawa nie trafiła do aresztu, ponieważ w listopadzie zgodnie z rozkazem Lenina wojska RFSRR przybywają na Ukrainę, aby przejąć lewy brzeg. Ofensywa przeciwko mieszkańcom Kijowa nie była zaplanowana, ale w kluczowym momencie Dyrektorium zostaje zdradzony przez kilku dowódców: Terpilo (Zielony), Grigoriev, Danchenko, Angel i Struk. W lutym 1919 r. Ukraińska Armia Czerwona wkracza do Kijowa, a Struk zmienia nazwę swojego oddziału do 20. Pułku Radzieckigo i symuluje działania wojskowe przeciwko oddziałom URN w pobliżu osiedla Borodyanka. W marcu Struk organizuje zamieszki i opuszcza Armię Czerwoną wraz z atamanami Terpilo i Sokołowskim broniąc od Armii czerwonej wiele małych miasteczek na Wołyniu.Czarnobyl tworzy swoją administracje - ukraińską radę obywatelską, swój oddział  nazywa od teraz „Pierwsza armia powstańcza URL”, ale rządu URL nie uznaje i tworzy sojusz z atamanami Sokołowskim, Szatanem, Aniołem oraz Zielonym. Żydów  uważa za wspólników bolszewików i z nowymi siłami rozpoczyna pogromy na kontrolowanym  przez niego terytorium w celu uzyskania finansów dla swojego wojska. W kwietniu mobilizuje czarnobylskich chłopów, obiecując oddać im Kijów do podziału, sojusz atamanów zaczyna atakować. Armia Czerwona zajęta wojną z wojskami Atamana Zielonego na południe od miasta, pozwala na swobodne wejście wojska Struka do Kijowa z północy. Jednak udało im się wejść tylko do Chreszczatyku,a dalej nie mogli się ruszyć , ponieważ większość żołnierzy byla zajęta grabieniem żydowskich mieszkań na Padole.

 

     Najważniejsza bitwa odbyła się na Zhytnim rynku, gdzie radzieckie urzędnicy, uzbrojeni robotnicy i specjalny oddział Kijowskiej Czeki odrzucili powstańców z odziału Strukova z powrotem poza miasto. 30 sierpnia do Kijowa wchodzi Armia Ochotnicza generała Denikina, a już 22 września do Kijowa z Czarnobyla przyjechał Ataman Struk z propozycją rozejmu. Umowa została zawarta, a Strukovi przyznano stopień pułkownika.  W październiku żołnierze Struka wspomagają „białych” w obronie Kijowa, ale wojsko zostaje przyłapane na antysemityzmie i grabieży, dlatego 16 grudnia bolszewicy, po raz drugi (tym razem skutecznie) wkraczają do Kijowa i Struk z oddziałem cofa się do Odessy. Armia Czerwona kontynuje wkraczanie, a "biali" oficerowie na statkach zostają ewakuowani do Stambułu, Struk z oddziałem pędzi w kierunku granicy z Rumunią. Rumuni nie są zadowoleni z takich gości, ale w zamian za pieniądze żydów z Odessy przepuszczają ich z powrotem do Ukrainy, i wojsko walcząc trafia ponownie do Czarnobyla. Na początku 1920 Struk szpieguje w prowincji Kijowskiej, a gdy polska armia z resztkami sił URL wkracza do Kijówa, Ataman dołącza do armii Symona Petlury. W odpowiedzi na wymaganie wysłać żołnierzy do armii URL Struk odmawia w walce i po tym jak „czerwoni” wyparli Polaków z Kijowa powraca do lasów Czarnobyla. W 1921 r. oddział Struka wdał się w piractwo rzeczne i rabunek w rejonie Kijowa, ale wzmocnienie władzy radzieckiej w prowincji nie pozostawia miejsca dla partyzantów. Ostatni pogrom Atamana Struka zarejestrowano w październiku 1922 r., Po czym utracono jego ślady. Jego działania doprowadziły do tego chasydzkiej dynastii cadyków Twerskich pozostawia Czarnobyl w 1920 roku, co doprowadza do tego, że miasto traci status duchowego centrum chasydyzmu.

 

     Po ustanowieniu się władzy radzieckiej, miasto przekształciło się w centrum Czarnobylskiego powiatu, a w celu zwiększenia lojalności ludności pozostałą społeczność miasta deportowano do Kazachstanu. Kilku Czarnobylskich żydów przeżyło okres stalinowskiego terroru, ale zostali zabici przez władze Reichskommissariat Ukrainy w latach 1941-1943. Po wyzwoleniu miasta z wojsk hitlerowskich w listopadzie 1943 r. I do 1970 r., Czarnobyl pozostał małym, spokojnym centrum powiatowym, znanym jedynie ze stoczni remontowej statków. Sytuacja uległa zmianie w 1969 r., kiedy przy miejscowości "Semichody" zostaje wybrany teren dla budownictwa rejonowej elektrostacji. 1 stycznia 1970 r. Zorganizowano zarządzanie elektrownią w Czarnobylu, tak zwaną elektrownię jądrową do celów konspiracyjnych. 18 stycznia 1972 th, pośród gęstego lasu w 10 km od miasta, zaczyna się budowa tajnego miasteczka wojskowego Czarnobyl-2 dla potrzeb radaru „Duga 1”, którego jedynie ulica jest formalnie częścią miasta Czarnobyl.

 

     W chwili awarii w Czarnobylu populacja miasta wynosiła 13,5 tys. osób i została ewakuowana po ludności miasta Prypeć 29 kwietnia 1986 roku. W pierwszych miesiącach siedziba Komisji Rządowej likwidacji skutków wybuchu była zlokalizowana w budynku Komitetu Wykonawczego KPZR, później ten budynek zajęła Administracja tylko utworzonej Strefy Wykluczenia i bezwarunkowego przesiedlenia. W mieście znajdowało się zarządzanie objektem „Shelter”, główne mechaniczne warsztaty, lądowisko dla helikopterów, jednostki medyczne (w dawnej szkołe miejskiej №2) i wielu innych organizacji i przedsiębiorstw zaangażowanych do likwidacji skutków wybuchu. Po obowiązkowym przesiedleniu 76 tysięcy osób zamieszkujących strefę, 1200 wróciło samodzilnie z powrotem i niezakonnie mieszkają tam dalej. Dziś Czarnobyl jest uważany za miasto bez ludzi, ale jest centrum administracyjnym zarządzania terytorium niebiezpiecznie napromieniowanym i mieszka tam w systemie zmianowym (15 dni)  oraz pracuje około dwóch tysięcy osób. Pracownicy strefy mieszkają w akademikach przebudowanych z dawnych mieszkań, w pełni wyposażonych w kombinezony, żywność i transport. Rozrywką nowoczesną w Czarnobylu są : dom kultury, basen (obecnie zamknięty), dwie wyposażone siłownie (obecnie otwarta tylko jedna) oraz biblioteka. Jednak pracownicy zmianowi wolą spędzać wolny czas w kawiarniach "Vieczny zov" i "Steklyashka".

+
Nie spiesz się, aby zamknąć stronę

Czy na pewno zapoznałeś się ze wszystkimi ofertami i promocjami naszej firmy?